Donderdag 3 juli
Ik kan er niet onderuit om toch nog watt e vermelden over de raadsvergadering.
Dat ben ik toch aan mijn trouwe lezers verplicht
Het was tenslotte de climax na een lange periode van veel woorden en weinig wol.
Als eerste hebben we de regionalisering van de brandweer afgehandeld. Door onze grote betrokkenheid bij de vrijwilligers van de brandweer aan te geven en de burgermeester op te dragen goed voor deze vrijwilligers te zorgen konden deze mensen snel en tevreden weer naar huis. De aandacht voor het (zoals de burgermeester het noemde) cafetaria model kwam onvoldoende uit de verf. Hier had de raad geen aandacht meer voor. Dit had meer in de commissie behandeld moeten worden. Hier zullen we nog wel op terug moeten komen.
Na het afhandelen van de brandweer bleef de raad en college over met een tribune vol ambtenaren en de tweede lijn van de politieke partijen. Zij wilden de show niet missen. Het werd echter een stuk met veel bedrijven en alleen de echte volhouders bleven tot het laatste moment zitten. Het was uiteindelijk zo laat geworden dat zelfs de verslaggevers van de krant hun accuratesse kwijt waren. De eindconclusie in de krant was niet geheel conform de aangenomen moties.
Wat is nu het eindresultaat? Als voltallige raad keuren we het af maar het mag alleen niet zo heten. Want bij afkeuren hoort ook aftreden en dat is net een stap te ver. Dat is nu net niet wat we willen. Eigenlijk wilde geen enkele partij dat er iemand ging aftreden. Dus moesten we ons beperken tot een motie van treurnis. Politiek gezien een logische stap. Maar deze stap in niet uit te leggen aan mensen die niet precies op de hoogte zijn van gewoontes en gebruiken binnen de politiek. Dit is niet uit te leggen aan de mensen op straat.
Maar het is ook niet uit te leggen omdat het echte probleem ook niet is uit te leggen. Het gaat helemaal niet over een paar miljoen extra. Als we het verschil verwerken in de meerjarenbegroting dan valt het in het niet bij andere uitgaven. Maar het gaat over de manier van werken in de ambtelijke organisatie. Daarom zaten er ook zoveel ambtenaren op de tribune. Zij wilden wel eens weten of de raad nu echt de vinger op de zere plek zou leggen.
Uiteindelijk was het resultaat de het college opgedragen wordt om de portefeuille verdeling nog eens tegen het licht te houden. Ze moeten maar eens bekijken hoe ze de lopende projecten goed kunnen verdelen over de wethouders zodat alle wethouders tot het eind van hun zittingsperiode goed aan de slag kunnen.
Er is niet bepaald dat Bertus P&O kwijtraakt of het project de andere overheid of de reorganisatie. Er is niet bepaald dat jaap sport of het project Zwembad kwijtraakt.
Dat kan ook niet want daar gaat de raad niet over. Dat kan alleen het college zelf bepalen.
Maar het zou niet gek zijn om de reorganisatie door een ander te laten doen. Dat zou wel een aardige voor Wim zijn. Die heeft vaak een hele andere kijk. Het afbouwen van het zwembad kan misschien beter naar Cees. Die is tenslotte onze bouw deskundige.
Maar hoe gaat het met de bouw van het cultuurcluster. Is dat bouwen of is dat cultuur. Waar komt de nadruk op te liggen. De vraag komt op of we als ambtelijke organisatie wel in staat zijn een dergelijk groot project zelf te bouwen. Lopen we niet hetzelfde risico als we liepen bij het zwembad? Moeten we ons niet gaan beperken tot het definiëren van de eisen en de opdracht tot bouwen extern neerleggen. We hebben onze handen al vol om alleen al te controleren of er gebouwd wordt naar onze eisen en voorwaarden.
Of zijn we nu al weer bezig met het verstoppen van lijken in de kast die dan bij de volgende raadsperiode door het vog?blogID=10929052&postID=2964219831914533294" title="Bericht e-mailen">
Dat ben ik toch aan mijn trouwe lezers verplicht
Het was tenslotte de climax na een lange periode van veel woorden en weinig wol.
Als eerste hebben we de regionalisering van de brandweer afgehandeld. Door onze grote betrokkenheid bij de vrijwilligers van de brandweer aan te geven en de burgermeester op te dragen goed voor deze vrijwilligers te zorgen konden deze mensen snel en tevreden weer naar huis. De aandacht voor het (zoals de burgermeester het noemde) cafetaria model kwam onvoldoende uit de verf. Hier had de raad geen aandacht meer voor. Dit had meer in de commissie behandeld moeten worden. Hier zullen we nog wel op terug moeten komen.
Na het afhandelen van de brandweer bleef de raad en college over met een tribune vol ambtenaren en de tweede lijn van de politieke partijen. Zij wilden de show niet missen. Het werd echter een stuk met veel bedrijven en alleen de echte volhouders bleven tot het laatste moment zitten. Het was uiteindelijk zo laat geworden dat zelfs de verslaggevers van de krant hun accuratesse kwijt waren. De eindconclusie in de krant was niet geheel conform de aangenomen moties.
Wat is nu het eindresultaat? Als voltallige raad keuren we het af maar het mag alleen niet zo heten. Want bij afkeuren hoort ook aftreden en dat is net een stap te ver. Dat is nu net niet wat we willen. Eigenlijk wilde geen enkele partij dat er iemand ging aftreden. Dus moesten we ons beperken tot een motie van treurnis. Politiek gezien een logische stap. Maar deze stap in niet uit te leggen aan mensen die niet precies op de hoogte zijn van gewoontes en gebruiken binnen de politiek. Dit is niet uit te leggen aan de mensen op straat.
Maar het is ook niet uit te leggen omdat het echte probleem ook niet is uit te leggen. Het gaat helemaal niet over een paar miljoen extra. Als we het verschil verwerken in de meerjarenbegroting dan valt het in het niet bij andere uitgaven. Maar het gaat over de manier van werken in de ambtelijke organisatie. Daarom zaten er ook zoveel ambtenaren op de tribune. Zij wilden wel eens weten of de raad nu echt de vinger op de zere plek zou leggen.
Uiteindelijk was het resultaat de het college opgedragen wordt om de portefeuille verdeling nog eens tegen het licht te houden. Ze moeten maar eens bekijken hoe ze de lopende projecten goed kunnen verdelen over de wethouders zodat alle wethouders tot het eind van hun zittingsperiode goed aan de slag kunnen.
Er is niet bepaald dat Bertus P&O kwijtraakt of het project de andere overheid of de reorganisatie. Er is niet bepaald dat jaap sport of het project Zwembad kwijtraakt.
Dat kan ook niet want daar gaat de raad niet over. Dat kan alleen het college zelf bepalen.
Maar het zou niet gek zijn om de reorganisatie door een ander te laten doen. Dat zou wel een aardige voor Wim zijn. Die heeft vaak een hele andere kijk. Het afbouwen van het zwembad kan misschien beter naar Cees. Die is tenslotte onze bouw deskundige.
Maar hoe gaat het met de bouw van het cultuurcluster. Is dat bouwen of is dat cultuur. Waar komt de nadruk op te liggen. De vraag komt op of we als ambtelijke organisatie wel in staat zijn een dergelijk groot project zelf te bouwen. Lopen we niet hetzelfde risico als we liepen bij het zwembad? Moeten we ons niet gaan beperken tot het definiëren van de eisen en de opdracht tot bouwen extern neerleggen. We hebben onze handen al vol om alleen al te controleren of er gebouwd wordt naar onze eisen en voorwaarden.
Of zijn we nu al weer bezig met het verstoppen van lijken in de kast die dan bij de volgende raadsperiode door het vog?blogID=10929052&postID=2964219831914533294" title="Bericht e-mailen">
0 Comments:
Een reactie plaatsen
<< Home